با توجه به ارزش راه‌ها و نقش کلیدی روسازی راه، مهندسین همواره به دنبال روش‌هایی بودند تا تصویر واقع‌بینانه‌تری از عکس‌العمل روسازی را تحت تأثیر عوامل مختلف بدست آورند.

در این راستا، به روش‌های تجربی و آزمایشگاهی متفاوتی متوسل شدند که در نوع و زمان خود ارزش قابل ملاحظه‌ای داشتند. با افزایش سرعت، شدت و میزان بار ترافیکی، بشر شاهد اثرات منفی خرابی روسازی‌ها روی تعاملات اقتصادی، اجتماعی و نظامی بوده است. لذا محققین پس از مدت‌ها تحقیق و مطالعه، روش‌های تحلیلی مدرن را بدست آوردند تا به کمک آنها، در عین صرفنظر از بعضی عوامل مؤثر، دید مناسبی را جهت طراحی روسازی در اختیار بگیرند.

پس از ظهور کامپیوتر و گسترش آن در جامعه، روش‌های تحلیل عددی که زاییده تفکر انتزاعی ریاضیدانان بودند، وارد میدان شده و توانایی‌های خود را در رفع نقایص روش‌های مدرن و تحلیل مسائل فیزیکی با دقت بالا به اثبات رساندند. در میان روش‌های عددی موجود، روش المان محدود و روش المان مجزا تطابق خاصی با خصوصیات روسازی‌ها داشته و توانستند نظر مهندسین را جلب کنند. روش المان محدود نسبت به روش المان مجزا توان محاسباتی کمتری را می‌طلبد؛ در مقابل برای یک سری مسائل خاص مانند تحلیل روسازی‌های بلوکی بتنی، تحلیل روسازی‌های دارای ترک‌های متعدد، بررسی رفتار ذرات دانه‌ای مصالح و در کل در شرایط محیطی ناپیوسته، دقت مورد انتظار را ارائه نمی‌دهد. در چنین مواردی دقت روش المان مجزا به مراتب بیشتر از روش المان محدود بوده و جواب‌هایی با دقت کافی بدست می‌دهد.

از این رو، در این مقاله به کاربرد روش المان مجزا برای استفاده کاربران در تحلیل روسازی‌ها پرداخته شده است.