تا کنون روش‌های نظری مختلفی برای تحلیل سیستم‌های ثانویه ارایه شده است که به علت پیچیده بودن روابط حاکم بر آنها، مورد استفاده قرار نگرفته است و برای تعیین نیروهای وارد بر سیستم‌‎های ثانویه در هنگام زلزله، بیشتر به روابط ساده موجود در آیین‌نامه‌ها اکتفا شده است.

ولی این روابط بسیاری از پارامترهای مؤثر را در نظر نمی‌گیرند. در این مقاله روش ساده‌ای به صورت روابط تحلیل طیفی، برای تحلیل سیستم‌های ثانویه و محاسبه نیروهای وارد بر آنها در هنگام زلزله ارایه شده است. در روابط بدست آمده اثر پارامترهای مؤثر نظیر خصوصیات دینامیکی سیستم‌های اولیه و ثانویه، هم‌فرکانسی، اندرکنش و نسبت جرم منظور شده است.

با مقایسه نتایج روش‌های پیشنهادی با روش‌های دقیق و آیین‌نامه‌ای نتیجه گرفته شده است که روش پیشنهادی علاوه بر حفظ سادگی دقت خوبی دارد. همچنین روابط موجود در آیین‌نامه‌ها (به‌خصوص آیین‌نامه 2800 - ویرایش دوم) باید مورد تجدید نظر قرار گرفته تا بتوان با استفاده از آنها برآورد دقیق‌‌تری از رفتار سیستم‎های ثانویه بدست آورد.