در ساده‌ترین نگاه و تعریف در مورد پنجره‌های ساختمان میتوان گفت پنجره‌ها یکی از بخشهای اصلی ساختمان هستند که وظیفه تامین روشنایی داخل ساختمان در طول روز، تهویه هوا و دید به بیرون را فراهم می‌آورند.

اما در این تعریف هیچگونه دید مهندسی لحاظ نشده است، حال آنکه جنس و محل قرارگیری پنجره‌ها نقش مهمی در بهره‌وری انرژی ساختمان بر عهده دارند. پنجره‌ها صرفا وظیفه عبور پرتو آفتاب به داخل ساختمان جهت تامین روشنایی در طول روز را برعهده نداشته، بلکه همراه این پرتو عبوری، انرژی حرارتی خورشیدی را نیز به داخل ساختمان وارد می‌نمایند. مضاف بر اینکه در کنار درهای خروجی، مستعدترین جزء در راستای تبادل حرارت محیط داخل و خارج ساختمان هستند.

به بیانی دیگر بیشترین تلفات حرارتی از پنجره‌ها رخ می‌دهد که در طول تابستان گرما از محیط گرم بیرون به محیط سرد داخل وارد گشته و در زمستان عکس این حالت اتفاق می‌افتد و گرما از محیط گرم داخل به محیط سرد خارج منتقل می‌شود که هر دوی آنها نامطلوب است.

پس از بحران انرژی سال 1970 کارخانجات سازنده پنجره در کشورهای اروپایی و آمریکا به این اندیشه افتادند تا با طراحی نوین و اصولی پنجره ‌و جانمایی صحیحی آنها در ساختمان، گامی موثر در کاهش تلفات حرارتی منتج شده از پنجره‌ها بردارند. البته زیرکی‌هایی نیز صاحبان منازل میتوانند انجام دهند که ساده‌ترین آنها استفاده از پنجره‌های دوجداره است که این پنجر‌ها علاوه بر عایق حرارتی، عایق صوتی خوبی نیز می‌باشند. بزرگترین طرح استفاده از این نوع از پنجره‌ها در ایران به منازل شهرک اکباتان تهران برمیگردد.