در این مقاله آثار اندرکنش دینامیکی خاک-سازه درپاسخ لرزه‌ای ساختمانهای منفرد و مجاورهم به کمک آزمایشهای میزلرزان روی مدلهای مقیاس‌شده مورد بررسی قرار گرفته است.

برای این منظور، چهار مدل سازه‌ای 5، 10، 15 و 20 طبقه به‌ عنوان‌ نماینده‌ ساختمانهای‌ متداول‌ در یک‌ محیط شهری ودو مدل خاک نرم و نسبتاً نرم به عنوان‌ نماینده‌ زمینهای‌ نوع‌ III و II مطابق‌ طبقه‌بندی‌ آئین‌نامه 2800 زلزله‌ ایران‌ باضریب‌ مقیاس هندسی یک به صد (100/1) طراحی و ساخته شده‌اند. این مدلها‌ تحت‌ زلزله‌های 1940 ال‌سنترو آمریکا و 1981 طبس‌ ایران‌ روی‌ میزلرزان ‌پژوهشگاه‌ بین‌المللی‌ زلزله‌شناسی‌ ومهندسی‌ زلزله ‌مورد آزمایش قرار گرفته‌اند.

نتایج‌ به دست آمده نشان ‌می‌دهد که‌ اثرات‌ اندرکنش‌ سینماتیکی‌ پی‌ها در مقایسه با اندرکنش‌ اینرسی‌ سیستم‌های‌ خاک‌-سازه‌ اهمیت‌ چندانی ندارد. درسازه‌های‌ کوتاهتر از 5 طبقه، حرکات‌ افقی‌ و گهواره‌ای‌ پی‌ها عامل‌ اصلی تغییر مشخصات دینامیکی سازه (پریود و میرایی) محسوب می‌شود، لیکن‌ در سازه‌های ‌بلندتراز 10 طبقه‌ حرکات‌ گهواره‌ای‌ پی‌ها نقش‌ مهمی دراین خصوص ایفا میکند، به طوری که در مدل سازه‌ای 20 طبقه بیش از 90% تغییر پریود به مد گهواره‌ای پی مربوط میشود.

همچنین، سازه‌های مجاور هم تأثیر قابل ملاحظه‌ای در تغییر فرکانس و میرایی یکدیگر نداشته و بیشترین آثار متقابل سازه‌ها به ساختمانهای مشابه و نزدیک به هم مربوط می‌شود. نتایج تجربی حاصل از آزمایشهای میزلرزان توافق خوبی را با نتایج مدل‌سازیهای عددی به روش عناصر محدود و همچنین با ضوابط پیشنهادی آئین‌ نامه‌های ATC و NEHRP نشان می‌دهد.